2021. Δύο χιλιάδες είκοσι ένα. Ίσως, το πιο δυστοπικό έτος στην σύγχρονη μεταπολεμική ιστορία. Μια πραγματικότητα βγαλμένη από σενάριο επιστημονικής φαντασίας με έναν φονικό ιό να σαρώνει την ανθρωπότητα. Μέσα στην χρονιά που μας πέρασε ζήσαμε τα πάντα: εκατόμβες νεκρών, καταστροφές χωρών, σύγκρουση επιστήμης και σκοταδισμού, ατομικού συμφέροντος και συλλογικού καλού. Υπάρχει κάτι άλλο που έμεινε να δούμε;

Μάλλον, το εφιαλτικό σενάριο του Don’t look up με τον γιγαντιαίο κομήτη Debialski να χτυπά την Γη! Who knows?

Αντί να κλείσουμε την χρονιά κάνοντας ζοφερές προβλέψεις για το 2022 ή το τέλος της πανδημίας, μήπως είναι προτιμότερο να δούμε τι μάθαμε μετά από έναν χρόνο εγκλεισμού, φόβου και διχασμού; Γιατί σημασία έχει να δούμε τι μας διδάσκει όλη αυτή η δυστοπία και τι θα πούμε εμείς στις επόμενες γενιές…

Ένα πράγμα που μάθαμε σίγουρα είναι οτι ο κομπογιαννιτισμός βλάπτει σοβαρά την υγεία!

Κυριολεκτικά.

Όταν αναφέρομαι σε κομπογιαννίτες, φυσικά εννοώ, από την μία, τους άπειρους «θεϊκούς» αντιεμβολιαστές influencers που βλέπουν στο εμβόλιο έναν εσχατολογικό εχθρό, έναν κρυφό Βελζεβούλ που απειλεί να κατασπαράξει τις ψυχές των ανθρώπων και, από την άλλη, τους αυτοαποκαλούμενους υπερασπιστές (και γιατί όχι οραματιστές) μίας διαστρεβλωμένης τερατώδους ακροδεξιάς «Δημοκρατίας για ψεκασμένους συντηρητικούς»…

Δεν κατάλαβα ποτέ γιατί ο εμβολιασμός πρέπει να λογίζεται ως θρησκευτικό ζήτημα. Θρησκευτικό ζήτημα είναι το τι προσευχή θα λες πριν κοιμηθείς ή αν θα πρέπει να μετέχεις των Αχράντων Μυστηρίων μην έχοντας κάνει νηστεία. Όχι το εάν θα πρέπει να εμβολιαστείς κατά του COVID19.

Είναι δύο ασυμβίβαστες συζητήσεις. Η υγεία είναι θέμα επιστήμης και πολιτικής, όχι θρησκείας. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε αν η Εκκλησία ανάγκαζε τον Αλεξάντερ Φλέμινγκ να σταματήσει την έρευνα για την πενικιλίνη! Η ανθρωπότητα δεν μπορεί να σταματήσει να προοδεύει, επειδή κάποιοι είναι θρησκόληπτοι

Και δυστυχώς, πολλοί είναι οι κληρικοί, μοναχοί, ιερωμένοι που πήραν κόσμο στον λαιμό τους στηριζόμενοι σε μία παραφυσική αντίληψη του χώρου και της ύλης ως καθαγιασμένης ή μάλλον θεϊκής…

Μιλώντας για παραφυσικές αντιλήψεις, μην ξεχάσω τους περιβόητους υπερασπιστές της Δημοκρατίας, του Συντάγματος και δεν συμμαζεύεται. Άλλη παραφυσική συζήτηση!

Στο σχολείο μαθαίναμε ότι η Δημοκρατία ανατρέπονταν διά στρατιωτικής βίας και όπλων. Οι δάσκαλοι και δασκάλες μας μάς έλεγαν ότι εξοργισμένοι στρατοί έβγαιναν στους δρόμους ανατρέποντας εκλεγμένες κυβερνήσεις και εκτελώντας ή εξορίζοντας οποιονδήποτε θεωρούσαν ότι απειλεί το συλλογικό καλό με το πρόσχημα προστασίας του Συντάγματος.

Ουπς.

«Ποιος δημοκρατικός πολίτης οπλίζεται και σκοτώνει συμπολίτες του λέγοντας ότι προστατεύει το Σύνταγμα;», αναρωτιέμαι εγώ.

Η Δημοκρατία στηρίζεται στον διάλογο και στην συλλογική λήψη αποφάσεων.

Η επιβολή του ΕΝΟΣ δεν είναι Δημοκρατία. Είναι φασισμός.

Το να απειλείς την δημόσια τάξη δεν είναι Δημοκρατία. Είναι δικτατορία.

Αν διαφωνείς μαζί μου, με αντιμετωπίζεις με διάλογο. Δεν απειλείς να με σκοτώσεις. Δεν μπουκάρεις σε σχολεία ούτε ποζάρεις με όπλα…

Απλούστατα.

Και μιλώντας για σκοτωμούς, να μην ξεχάσω να αναφερθώ στις γυναικοκτονίες όπου πλέον χάσαμε το μέτρημα. Κυνικό, αλλά αληθές. Προσωπικά, δεν ξέρω τι έχει πάει στραβά στις σχέσεις μεταξύ των φύλων. Χάθηκε η επικοινωνία; Άλλαξε ο έρωτας όπως τον ξέρουμε;

Πάντως, εξακολουθώ να πιστεύω ότι το «την σκότωσε γιατί την αγαπούσε» είναι η μεγαλύτερη (μπιπ) που έχει ειπωθεί ποτέ. Όταν αγαπάς, κάνεις δώρα. Δεν σκοτώνεις!

Τελειώνοντας, ίσως το σημαντικότερο μάθημα της αγαπημένης (NOT) χρονιάς είναι η ελευθερία. Η πανδημία κατάπιε σαν Λεβιάθαν ελευθερίες που κατακτήθηκαν με αίμα και εξεγέρσεις. Ελευθερίες που θυσιάστηκαν μέσα σ’ ένα βράδυ ανώφελα, αναίτια και αναίμακτα. Θυσίες που όπως δείχνουν τα γεγονότα δεν απέδωσαν καθόλου. Παρα τα «έξυπνα μέτρα», ο δείκτης διασποράς του ιού είναι τεράστιος και οι εξαγγελίες για το τέλος της πανδημίας μοιάζουν κενές.

Δεν απέχουμε πολύ από τον Θαυμαστό Κόσμο του Χάξλεϋ όπου οι αποφάσεις μας θα λαμβάνονται βάσει των ναρκωτικών ή των υπολογιστών που θα μας περιβάλλουν. Νομίζω ότι ήδη ζούμε σ’ αυτόν τον κόσμο. Σόρρυ, αλλά δεν είναι ωραίος…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s