Κάθε καλοκαίρι βάζω ένα μίνι challenge στον εαυτό μου, ώστε να τεστάρω τις αντοχές μου και να διασκεδάσω με έναν κάπως πιο εναλλακτικό τρόπο. Πέρυσι, για παράδειγμα, είχα κλείσει το λογαριασμό μου στο Facebook για μία εβδομάδα. Φέτος, έκανα κάτι παρόμοιο. Έκλεισα το Instagram για μία εβδομάδα και διέγραψα την εφαρμογή της πλατφόρμας από το κινητό μου. Αμέσως μετά, ξεκίνησα να κρατάω ένα ημερολόγιο αποχής σημειώνοντας συναισθήματα και γενικά το χρονικό της μετά-ινσταγκραμ ζωής. Κάπως έτσι, ακολουθεί παρακάτω το χρονικό της μίας εβδομάδας αποχής από τον κόσμο της ψηφιακής προβολής…  

Μέρα 1

Η δοκιμασία μόλις ξεκίνησε. Σηκώνομαι το πρωί και διαγράφω την εφαρμογή οριστικά από το κινητό. Δεν κλείνω το λογαριασμό μου βίαια, γιατί προτιμώ μία πιο light μετάβαση στη χωρίς Instagram ζωή. Άλλωστε, χρειάζομαι την εφαρμογή για αμιγώς επαγγελματικούς λόγους, οπότε η μετάβαση πρέπει να είναι κάπως πιο χαλαρή.

Ήδη η πρώτη μέρα χωρίς Instagram δεν έκανε και μεγάλη διάφορα. Η πρώτη μέρα χωρίς stories ήταν πάρα πολύ ήρεμη και κατά τα άλλα βαρετή. Απλά σταμάτησα να ξοδεύω πολλή ώρα στην οθόνη του κινητού και έπαψα να έχω την τεχνητή ανάγκη να σκρολάρω για νέες φωτογραφίες. Δεν δεχόμουν τον ανελέητο βομβαρδισμό από περιεχόμενο που βλέπεις κάθε φορά που ανοίγεις την εφαρμογή.

Και το καλύτερο;

Δεν ήμουν υποχρεωμένος να θυμάμαι κανένα ψεύτικο highlight κανενός!

Μέρα 2

Η ζωή χωρίς Instagram είναι τόσο ελεύθερη. Free, ρε παιδί μου. Ψάχνεις για διαφορετικά πράγματα στο Ίντερνετ. Ουσιώδη. Έξυπνα.

Ίσως, η μόνη διαφορά είναι ότι αύξησα το ραδιόφωνο. Και τα podcasts. Ξεκίνησα να ακούω πολύ ραδιόφωνο. Πάρα πολύ. Ώρες ατέλειωτες.

Λέτε η ζωή χωρίς social media να μας στρέφει σε συμβατικά και νταμοντέ μέσα; Γιατί όχι;

Μέρα 3

Βρέχει. Καθόλου καλός καιρός για καλοκαίρι και εννοείται ότι κάθομαι μέσα. Αποφασίζω να το ρίξω στη φιλοσοφία. Σκέφτομαι τι προσφέρει τελικά το ψηφιακό φαίνεσθαι.

Ευτυχία ή Φήμη;

Τι ψάχνει ο μέσος χρήστης μίας πλατφόρμας σαν το Instagram;

Επικοινωνία; Ευτυχία; Χαρά; Φίλους; Σχέσεις; Σεξ; Αποδοχή;

Πολλές ερωτήσεις και μεγάλη συζήτηση. Συζητάω το θέμα με τους γονείς μου και καταλήγουμε τελικά σε δύο πράγματα: πρώτον, οι νέοι δυσκολεύονται να διαμορφώσουν χαρακτήρα, γιατί δίνουν πολλή έμφαση στην προσωπική προβολή και δεύτερον, οι ψηφιακές ταυτότητες διαμορφώνουν το χαρακτήρα μας περισσότερο από όσο εμείς νομίζουμε. Ίσως το ψηφιακό «εγώ» μας διαμορφώνει πρώτα τον offline χαρακτήρα μας. Ποιος ξέρει;

Παρεμπιπτόντως, καμία νοσταλγία για stories και φωτογραφίες. Αισθάνομαι σα να μην είχα ποτέ Instagram! Μα, ακόμα κι εγώ εκπλήσσομαι. Καμία νοσταλγία;

Μέρα 4

Το Instagram με ψάχνει. «Τι γλυκό!», συλλογίζομαι ειρωνικά. Μου στέλνει emails για να μου πει ότι έχω μηνύματα που πρέπει να διαβάσω. Με θυμάται μωρέ το καημένο! Όχι και τόσο καημένο βέβαια!

Καταχωρώ τα μηνύματα ως spam. Θέλω να δω αν ο αλγόριθμος του Instagram με παρακολουθεί. Το αποτέλεσμα; Δε ξαναστέλνει emails. Άρα, με έχει φακελωμένο. Από την άλλη πλευρά, όμως, για ποιο λόγο να ανοίξεις τα μηνύματα του Instagram; Επειδή τα στέλνει το Instagram, σημαίνει ότι είναι και άξια προσοχής;

Δεν το νομίζω…

Μέρα 5  – 6

Ξέχασα να γράψω μία μέρα στο ημερολόγιο της α-Ινσταγκραμικής ζωής. Γι΄αυτό, αποφασίζω να ενώσω δύο μέρες σε μία. Δε συνέβη προφανώς κάτι φαντασμαγορικό με μόνη εξαίρεση τα κρούσματα του κορονοιού που έχουν εκτροχιαστεί. Κατά τα άλλα, όλα είναι ήσυχα.

Συνεχίζω να ακούω πολύ ραδιόφωνο. Ανακάλυψα, επίσης, μία τέλεια σειρά podcasts. Κάποιοι λένε ότι τα podcasts είναι το ραδιόφωνο του μέλλοντος. Δε συμφωνώ τελείως. Τι θα γίνει, για παράδειγμα, αν μία μέρα «πέσει» το Ίντερνετ και το streaming περάσει στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας; Είμαστε έτοιμοι για μία ζωή χωρίς Ίντερνετ; Ποιος μας εγγυάται ότι θα έχουμε για πάντα δίκτυα;

Ποιος μας εγγυάται ότι θα προβαλλόμαστε ψηφιακά για πάντα;

Μέρα 7

Το πείραμα τελείωσε. Η έβδομη και τελευταία μέρα έφτασε και, όπως είναι λογικό, πρέπει να επιστρέψω στην πισίνα των followers.

Δε θέλω και τόσο πολύ. Η αλήθεια είναι ότι δε μου λείπει η εφαρμογή. Συνήθισα στο να αφιερώνω λιγότερο χρόνο στο κινητό μου.   

Τελικά, όμως, ξανακατεβάζω αναγκαστικά την εφαρμογή και βουτώ ξανά στη ψεύδο – γκλαμουριά του Instagram. Οι εφαρμογές προβολής μου θυμίζουν ένα γυάλινο κόσμο, όπου όλοι είναι πετυχημένοι, μορφωμένοι, κοσμοπολίτες χωρίς να ξοδέψουν τίποτα ή να κουραστούν καθόλου.

Σκρολάρω στις πρώτες φωτογραφίες. Όλα είναι όπως τα άφησα. Μόνη διαφορά; Πολλές φωτογραφίες. Πάρα πολλές. Αισθάνομαι ότι μου μιλάει η εφαρμογή και μου λέει ότι πρέπει να καλύψω τον χαμένο χρόνο. «Πρέπει να δεις ο, τι άφησες», μου ψιθυρίζει ο αλγόριθμος.  

Κατάλαβα, έτσι, πόσο εθισμένος είναι ο κόσμος με το ψηφιακό φαίνεσθαι. Με το που επέστρεψα στην εφαρμογή βομβαρδίστηκα με έναν καταιγισμό περιεχομένου. Σκέψου ότι έπρεπε αναγκαστικά – σύμφωνα με τη φιλοσοφία της εφαρμογής – να δω το περιεχόμενο μίας εβδομάδας από περίπου 300 προφίλ! Και δεν επρόκειτο απλώς για μία φωτογραφία. Κάθε χρήστης είχε ανεβάσει κατά μέσο 4 φωτογραφίες. Οπότε, αν πολλαπλασιάσουμε το 4 με το 300, έχουμε αυτόματα 1200 φωτογραφίες που έπρεπε να περάσουν μπροστά από τα μάτια μου.

Τρομακτικό!

Προφανώς δεν έκατσα να δω σχεδόν τίποτα. Δε θα με «προγραμματίσει» ο αλγόριθμος…

Μία εβδομάδα χωρίς Instagram μου δίδαξε πολλά. Πρώτον και κύριο, κατάλαβα ότι οι αλγόριθμοι σήμερα σε καταλαβαίνουν καλύτερα από όσο νομίζεις. Είναι σαν άνθρωποι. Σου στέλνουν μηνύματα για να σου πουν ότι τους λείπεις. Σε ψυχολογούν. Σε θυμούνται. Χαίρονται μαζί σου. Λυπούνται μαζί σου. Αυτό δεν είναι φυσιολογικό! Και το χειρότερο; Είμαστε τόσο εθισμένοι – κυριολεκτικά – με το Ίντερνετ, την «έξυπνη» τεχνολογία που δεν έχουμε καταλάβει ότι η τεχνολογία πλέον διαγράφει τις προσωπικότητες μας, τις πράξεις μας, τις προτιμήσεις μας, ακόμα και πως κάνουμε σεξ.  Δεν απέχουμε αρκετά από τα επεισόδια του Black Mirror. Αν δεν είμαστε ήδη πρωταγωνιστές…

Γ.Κ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s